یکی از چیزهایی که از کار در شبکه های اجتماعی یاد گرفتم این است که چشم کسی راکه می خواهد خودش را به کوری بزند نمی توان بازکرد مگر به سیلی روزگار. این که بدانی چه ظلم و بی عدالتی بر تو روا می شود، رنج ناشی از ظلم را بیشتر می کند.برای همین آدم ها دوست دارند در یک خوشبینی بی منطق توام با بی خبری روزگار بگذرانند. ورد زبان این جور آدم ها این است:"توکل برخدا،خدا بزرگه." و من به یک چیز شهادت می دهم: گاهی بزرگترین حسرت بدبین های منطقی همین است: توکل و تکیه بر ماورا.(مازیارمتین)
منبع
درباره این سایت